Ronald Oliekan Fotografie ligt nog stil
15597
post-template-default,single,single-post,postid-15597,single-format-standard,bridge-core-1.0.4,ajax_fade,page_not_loaded,,side_menu_slide_with_content,width_470,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-18.0.9,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive
 

Ronald Oliekan Fotografie ligt nog stil

Ronald Oliekan Fotografie ligt nog stil

Hoi Lezers,

Ziek:

Velen weten het al maar vanaf november 2018, ligt RonaldOliekan Fotografie al stil.

 

Reden:

Wat is de reden van het ziek zijn, ik heb in november pijn in rechterarm gekregen, en dat ging zover dat de arm niet te gebruiken was. De pijn was heel heftig. Ik ben na twee weken naar dokter gegaan, en daar bleek dat ik naar alle waarschijnlijkheid een Nekhernia had.  De arst vertelde dat dit eerst met rust bekeken moet worden of dit vanzelf over gaat, maar na 6 weken was het nog net zo erg. Inmiddels had ik buiten vaste medicatie al verhoging gekregen van paracetemol naar 4x1000Mg maar nog was de pijn niet te harden. Ik kon niets niet achter computer, zelfs aan de eettafel werd het net zo erg, is een bepaalde houding die je ook met computer hebt en de muis gebruikt.  De arst heeft daarop extra medicijnen voorgeschreven Oxicodon. Ik ben daar mee gestart op de dag voor kerst, en toe begon de ellende pas goed.

Op kerstavond kreeg ik een verschrikkelijke pijn in de buik, ik schreef het toe aan het medicijngebruik, maar Antoinette vertrouwde niet en die belde naar de Huisartsenpost (HAP), de arts die redelijk volt kwam keel naar de buik paar keer duwen, en vertelde dat het een darmkoliek was. Het was een pijn vergelijkbaar met een galstenenaanval, mensen die dit gehad hebben weten hoe dit voelt. Ik zeg prima dan zitten we het uit. Na uur begon ik mij iets beter te voelen, en Antoinette zegt je gaat naar bed. Iets wat niets voor mij is.

 

Ik ben op bed gaan liggen, en op eerste kerstdag om 7 uur wordt ik wakker, ga naar beneden, en krijg weer een pijn niet te geloven, en blindendarm en gal zijn er al jaren uit dus dat kon niet wezen. wederom maar HAP gebeld, ik lag te rollen in bed. De arst die kwam constateerde na een plasje gedaan te hebben, dat ik waarschijnlijk nierstenen had. Ergens dacht ik dat zou kunnen gezien de pijn die bekend voorkwam. Wederom extra medicatie voorgeschreven, en Antoinette heen en weer naar Utrecht Diaconessenhuis, om de medicijnen te halen. Deze heb ik ingenomen, maar het hielp helemaal niet. Na drie uur rollen en braken in bed, wederom de Hap gebeld. Die stuurde een ambulance want dit kon niet langer.  Uit grote nood heeft Antoinette toen gevraagd of onze kleindochter Frenkie even bij buren  mocht, omdat zij als nog geen driejarige dit hoefde te zien van Opa. Buurvrouw hielp gelijk mee en Frenk mee naar ouders buurvrouw, en heeft lekker daar meegegeten  aan het kerstdiner.

 

Nadat ambulance arriveerde, namen zij hartslag op van mij en enkele vragen ik had hartslag van 180 en ambulance verpleegkundige vertelde ik mag u zo niet meenemen, er moet extra apperaturu komen om u te bewaken, 2e ambulance moest komen. Dit heeft wel uurtje geduurd, maar die kwam en bewakingsapperatuur werd aangesloten en ik kon mee naar Diaconessenhuis Utrecht, samen met Antoinette . Dit ging lekker snel, daar aangekomen, werd ik al door geheel team van artsen en verpleegkundigen verwacht, er moest met spoed een CT scan gemaakt worden van de buik, er kon een slagader kapot wezen, dit werd met spoed gedaan. Weer terug bij EHBO werd cardioloog geroepen voor de abnormaal hoge hartslag. Na even wachten kwam uitslag van CT scan geen vraamde dingen in de buik, en daar werd ik voor binnengebracht.

De  assistend cardioloog bekeek met een handecho mijn hart, en ik zag hem schrikken, er zat vocht in het hartzakje en de linkerkant functoneerde bijna niet meer.  Er was iets ernstig aan de hand met mijn hart, ik was kantje boord, als je dat hoort is het schrikken, ik was al bekend met hartproblemen in het Diaconessenhuis, en er werd direct overleg gevoerd met dienstdoende cardioloog, en ik werd direct opfgenomen op de afdeling hartbewaking, alle draadjes en twee infusen aangelegd, en ik kon van EHBO af naar boven naar de afdeling.

 

Aangekomen op afdeling nog steeds samen met Antoinette, werd direct gestart met medicatie via infusen bloed prikken en medicatie voor maag werd gestart. Inmiddels was mijn zoon Giovanni ook gearriveerd. Ik heb die eerste nacht als door een roes beleefd. De gehele nacht werden er infusen aangehangen, en ik heb geprobeerd af en toe een oog dicht te doen. Ik heb op gegeven moment toen zeker was dat er geen gekke dingen meer konden gebeuren, ik was in veilige handen, afscheid genomen van Antoinette en Giovanni.

De volgende dag weer een batterij Cardiologen aan bed, en er werden diverse onderzoeken gepland MRI en Catheresatie van de aders. En voor de rest infuus en aan de andere kant werd ik leeggetrokken met bloed. Later op de dag kwamen wat bloeduitslagen terug ik had een ontstoken hartspier Myocardities. Dit is een ziekte die harfalen veroorzaakt vocht bij hart kan veroorzaken.  Ondanks dat ik voor de darmen/maag werd binnengebracht, ben ik door accuraat optreden van artsen die dit ontdekten net op tijd gered, om het nieuwe jaar mee te maken. Weliswaar in het ziekenhuis, maar gelukkig kan ik erover schrijven we zijn er nog. Myocardities is kwaal die heeft veel tijd nodig het moet met rust en extra medicatie genezen. En het hartfalen is iets wat blijvend is. Daar moet ik verder mee leren leven.

 

In al die tijd heeft de nekhernia zich niet rustiger gehouden en blijft opspelen, dus nog steeds ben ik niet hersteld, inmiddels kan ik wel weer wat kleine dingen met laptop op schoot doen, dus klein beetje begonnen met de nieuwe website, waar hier het begin van is te zien.  Helaas heb ik nog geen nieuwe foto’s om te plaatsen. Eind februari word ik behandeld voor de Nekhernia en dan hoop ik weer uit de weg te kunnen met de camera, en wat leuke foto’s te maken.

Ik hoop dan ook zover te zijn dat er studiofoto’s gemaakt kunnen worden.  Ik verwacht in ieder geval in Maart weer foto’s te plaatsen operationeel te zijn.

 

Ik wil iedereen bedanken voor de steun die ik via sociaal media heb gehad in ziekenhuis.

groeten,

 

Ronald

 

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.